Одговорните да кажат кој дозволил дополнително оптоварување на натстрешницата, без разлика дали има документ за тоа или не, за да не настрада некој работник што „не заварил нешто како што треба“, повикува геолошкиот инженер и еден од поранешните супервизори на проектот за Железничката станица во Нови Сад, Зоран Ѓајиќ, пренесе Н1.
Ѓајиќ работел на реконструкцијата до март 2023 година. Како што раскажува, постојано имало потреба од дополнително проектирање на одредени позиции на градбата.
При првиот проект било предвидено дел од панелите да се отстранат и да се вратат на фасадата.
„Кога ги симнавме, видовме дека основата не е добра, па ги вративме панелите на алуминиумската подградба. Затоа што едноставно, тоа беше начин да се осигуриме дека тие плочи ќе стојат таму“,
раскажува Ѓајиќ.
На прашањето дали се однесува само на естетскиот или и на конструктивниот дел поврзан со безбедноста на објектот, тој вели дека се работело и на конструктивниот.
„По 60 години, колку што постои објектот, сите панели што беа на фасадата беа залепени, но на фасадата беа прицврстени со галванизирани жици, кои во меѓувреме кородираа и скапуваа. И плочите почнаа да паѓаат. Потоа работевме на дел од фасадата со санирање на целата основа, нанесување на нови малтери и мрежа, фиксирање и потоа лепење на панелите, а дел од фасадата на метална подградба што може без проблем да ги носи тие панели“,
раскажува тој.
Понатаму, откако се работело на делот со натстрешницата, тој веќе не бил присутен и нема увид во тоа што се работело.
„Не верувам дека изведувачот сам го направил застаклувањето на делот од натстрешницата и дополнителното оптоварување. Во секој случај, клучниот човек одговорен за оваа приказна е некој што требало да направи статика и пресметка, без разлика дали може да се справи со тоа или не. Затоа што во времето кога беше дизајниран, човекот што го дизајнираше, тој дизајнираше сè добро“,
вели геолошкиот инженер.
Нагласувајќи дека професионално може да зборува само за камен, рече дека не смеело да се прави камен без потврда за неговите физичко-механички карактеристики.
„Прво требаше да утврдиме дека врз основа на сертификатот, тој камен ги исполнува условите што ги бара проектот, а потоа го купивме и го поставивме. И за никој овде да не се чуди дали тие тегови ќе носат дополнителен товар, тоа воопшто не ми е јасно. Главната работа беше да се одреди носивоста, бидејќи ако имаше столбови долу, денес немаше да зборуваме за ова. Или дека состојбата е проверена… Во времето кога беше дизајниран, фантастично дизајниран, беше една од најубавите градби во Европа“,
смета Ѓајиќ.
На прашањето како да се направи анализа за тоа како се случи трагедијата, тој вели дека треба да бидат поканети сите што учествувале во проектот и дека е подготвен да сведочи и има фотографии од делови од својата работа и извештаи од други делови на други изведувачи.
Сепак, некои работи се правеле со „прогледување низ прсти“, но за среќа ништо од тоа не влијае на безбедноста на патниците. Смета дека е неопходно да се каже во јавноста кој работел на дизајнот и да се објаснат сите дополнителни товари на натстрешницата и слично.
Тој изрази надеж дека сите опфатени со градбата и надзорот поседуваат соодветни лиценци во својата професија за да можат да вршат работата.
„Секогаш треба да се тргне одозгора, да не испадне дека некој работник што не заварил нешто добро да настрадата, туку треба да почнете од двајцата министри и да се спуштите надолу“,
вели поранешниот хадзорник на изведбата.
Во Нови Сад од денеска започна тридневна жалост.