На новинарска констатација дека, на пример во Холандија, каде иако вакцинацијата не е задолжена, сепак има висок опфат, Грозданова посочува дека во позадина се работи за „меки мерки“, кога други услуги државите ги условуваат со имунизација

Недовербата кон институциите на системот се рефлектира и на имунизацијата и на трансплантацијата, вели националната координаторка за имунизација Александра Грозданова. Taa, заедно со националната координаторка за трансплатација Билјана Кузмановска, гостува во новото издание на „360 степени“ на МРТ 1. И во двете области се рефлектира (не)довербата во системот, која даде низок опфат со вакцинација во 2025 г. и стагнацијата со органодарителството во 2026 г.
„Кога вие генерално не можете на некаков начин да верувате во системот, во државата, во здравството, тогаш тоа ви се рефлектира вклучително и на трансплантацијата и на имунизацијата. Далеку од тоа, барем во овие два сегменти, пак ќе кажам, мислам дека државата навистина има направено сѐ што може да се направи. Зборувам конкретно за имунизацијата бидејќи од блиску ги гледам процесите. Ова е една од ретките медицински интервенции што државата ја нуди на највисоко ниво, а примателот, односно родителите, се оние коишто ја одбиваат. Многу почесто се граѓаните оние коишто бараат медицинска интервенција и велат дека државата не ја обезбедува – дали се тоа терапии, термини слободни или слично“,
вели Грозданова.
На новинарска констатација дека, на пример во Холандија, иако вакцинацијата не е задолжена, има висок опфат, Грозданова посочува дека во позадина се работи за „меки мерки“, кога други услуги се условени со имунизацијата.
„Тие во позадина имаат т.н. ‘soft measures’, односно меки мерки, коишто всушност во моментот кога ќе почнете да ги користите услугите, односно кога ќе побарате нешто од државата, државата побарува од вас. Вие обидете се да запишете дете во градинка во Германија, во Холандија, во Шведска, а да не ви е вакцинирано. Има некои градинки што ги примаат на периферијата, само ќе ви кажат ‘тоа е тоа, нашиот правилник е тоа, не е задолжително, чувајте го, како што рековте, чувајте го детето дома’. Користењето на здравствените услуги, врзани се за тоа дека вие сте комплетно имунизиран. Вработувањето, студирањето… Ние секоја година тоа го гледаме – нашите бруцоши кога одат во странство да студираат, сѐ она што пропуштиле во меѓувреме, во тој летен период се примаат и по три-четири вакцини и се проверуваат картичките за имунизација затоа што се запишуваат на факултети. Нашите колеги, кога одат да работат во здравствена установа надвор, мора да се вакцинирани. Значи, државата преземала некои мерки во позадина… ама многу построго ве задолжува да бидете вакцинирани“,
вели таа.
Инаку, Извештајот за реализација на програмата за задолжителна имунизација на населението за 2025 г. што неодамна го објави Институтот за јавно здравје откри загрижувачки трендови во опфатот, особено со вакцината МРП, онаа против мали сипаници, рубеола и заушки. Од 19 369 деца што требало да ја примат, дури 7 215 не ја добиле првата доза од МРП.
