„Во систем кој се ‘колне’ во самостојност и автономија, особено кога треба да се бараат пари, а нема да се најде ниту еден јавно да реагира на сите случувања, дали се тоа директно надредениот или надредените, здружението на обвинители, или Советот на јавните обвинители, не можете ништо друго да очекувате освен послушност и кооперативност со политиката и центрите на моќ“, пишува универзитетскиот професор во објава на Фејсбук додавајќи дека сето тоа директно оди на штета на државните интереси за кои положиле заклетва дека ќе ги штитат
Оставката на јавната обвинителка Ленче Ристоска од функцијата, преку објава на социјалните мрежи, ја искоментира професорот на Правниот факултет „Јустинијан Први при УКИМ во Скопје, кој вели дека обично ваква одлука е изнуден или присилена и доаѓа од чувството на безнадежност и очај.
Пишувајќи на својот профил на Фејсбук, во контекст на оставката на Ристоска, универзитетскиот професор упатува критики до системот, јавнообвинителските институции и меѓународната заедница, кои, како што наведува, со својот индиферентен однос дозволуваат лица кои вложиле многу труд и љубов во професијата да се најдат во ситуација да избираат дали ќе си поднесат оставка или ќе се претопат во „сивилото“ поради мноштво егзистенцијални причини.
„Човек едноставно е поставен помеѓу тоа да се откаже од сето вложено, љубовта кон професијата или да остане чист пред себе и едноставно да се повлече со цел да си го зачува достоинството и интегритетот, одбивајќи да биде претопен во сивилото“,
вели професор Прешова.
И ова, додава тој, колку што говори за личноста која се повлекува и ја поднесува оставката, можеби повеќе говори за системот кој на вакво нешто ја натерал и не дозволува двете ситуации да бидат помирени.
Изнесувајќи ги своите критики и забелешки кон системот, професорот се осврнува на „надредениот или надредените“, здружението на обвинители и Советот на јавните обвинители, од каде што нема ниту една јавна реакција на сите случувања.
„Во систем кој се ‘колне’ во самостојност и автономија, особено кога треба да се бараат пари, а нема да се најде ниту еден јавно да реагира на сите случувања, дали се тоа директно надредениот или надредените, здружението на обвинители, или Советот на јавните обвинители, не можете ништо друго да очекувате освен послушност и кооперативност со политиката и центрите на моќ“,
пишува професор Прешова додавајќи дека сето тоа директно оди на штета на државните интереси за кои положиле заклетва дека ќе ги штитат.
На иста линија, според него, веројатно би одела и забелешката кон „меѓународната“ од каде што, како што вели, доаѓа пораката дека во основа ваквите личности се „потрошна стока“ бидејќи, „не видов кој било јавно да се заложи макар во име на самостојноста и владеењето на правото“.
Според него, сигурно е дека нешто од ова ќе осамне во некои од извештаите за земјава, но, како што додава, тоа нема да биде првпат, оти веќе знаеме дека нема да доведе до суштински промени.
Земајќи го сето ова предвид, професорот се осврнува на работата на Ристоска, наведувајќи дека нејзината борба во изминатиот период, многу пред доаѓањето на оваа власт, ја гледа низ призмата на поттикнување и на некој друг од редовите на обвинителството и правосудството да најде за сходно да крене глас и да покаже интегритет.
Ова, според професорот Прешова, е од причина што поединецот не го менува системот, особено ако не е на некоја повисока, раководна функција. Но, тоа, како што посочува, можеби можат да го стори група поединци која ќе биде доволно влијателна и истрајна во намерата да обезбеди критична маса која веќе нема да дозволува влијанија и притисок и ќе застане на страната на правото и правдата.
Според него, сè додека индиферентноста и сопствениот интерес не бидат потиснати од чувството и желбата за правда, ние ќе продолжиме да губиме добар кадар, кој или ќе биде тотално демотивиран, претопен во сивилото, и нема да може да го оствари својот реален потенцијал и капацитет, а останува само зашто нема друг избор поради мноштво на егзистенцијални причини, или целосно ќе се повлече.
„Така што оставката е воедно и за оние првите, потиштените и демотивирани квалитетни поединци, колку што е против оние малкумина кои успеваат да се ‘снајдат’ и вешто да ‘пливаат’ обезбедувајќи си лична корист додека системот се деградира бидејќи тој не вреднува и промовира квалитет и правда“,
заклучува универзитетскиот професор.
Јавната обвинителка Ленче Ристоска денеска поднесе оставка од функцијата, а ваквиот нејзин потег доаѓа како резултат на, како што вели таа, долгогодишните притисоци, опструкции и неодамнешните одлуки на Советот на јавни обвинители и на државниот јавен обвинител со кои ѝ се одземаат предмети на кои работи изминатите години.
Имено, јавна обвинителка во Основното јавно обвинителство Скопје и поранешна обвинителка во СЈО во јануари годинава поднесе известување до Советот на јавни обвинители во кое укажа на јавно искажаните наводи на премиерот Христијан Мицкоски во интервју во кое тој ја нарекува медиокритет и потврдно одговара на констатацијата на новинарката дека станува збор за клиентелистичко-политичка матрица.
Наводите на премиерот таа ги оцени како навреди и неосновани професионални дисквалификации, поради што побара од него јавно да ѝ се извини.
Но, Советот на јавни обвинители на 30 март едногласно ја одби нејзината иницијатива заклучувајќи дека немало надворешно влијание врз работата на обвинителката, ниту, пак, дека е загрозен нејзиниот професионален интегритет.
Ден подоцна, на 31 март, неодамна именуваниот државен јавен обвинител Ненад Савески одлучи да ги повлече овластувањата што неговите претходници им ги дале на дел од обвинителите за да можат да работат на предмети од други обвинителства. Со таа одлука на Савески, Ристоска остана без предметите „Талир 1“ и „Талир 2“ против поранешни функционери на ВМРО-ДПМНЕ и против партијата како правно лице.
Државниот јавен обвинител Ненад Савески денеска преку писмена изјава изрази жалење за оставката на Ристоска велејќи дека за причините за ваквата одлука дознал од медиумите, а во однос на одлуката за одземање на овластувањата на обвинителката тврди дека таа не е персонална и насочена кон нејзината работа.
Од владејачката ВМРО-ДПМНЕ, пак, наведоа дека оставката на обвинителката не е морален гест, туку резултат на лично разочарување поради тоа што не била избрана за државен јавен обвинител.