Пет пати бил прогласен за пејач на годината, а во 1989 година за личност на годината во Југославија. Во 2012 година ја добива наградата „Порин“ за животно дело

Почина Мишо Ковач, познат хрватски пејач кој продаде повеќе од 20 милиони плочи во речиси половина век кариера.
Веста за смртта на легендарниот музичар е објавена и на видеобим на стадионот „Пољуд“, на кој настапува клубот Хајдук.
Како што пишуваат хрватските медиуми, Мишо починал околу 15:30 часот во својот дом во Сплит. Пред смртта, тој изразил желба да биде погребан во Загреб.
Роден е на 16 јули 1941 година во Шибеник.
Решил да го земе микрофонот на шеснаесетгодишна возраст. На натпревар во Карловац, ја извел „I Can’t Stop Loving You“ од Реј Чарлс и го привлекол вниманието на продуцентите. Својот прв неофицијален настап го имал есента 1964 година во Градската кавана во Загреб, а истата година потпишал договор со „Југотон“. Неговиот прв албум бил преработка на песната на Чарлс, „Не можев да престанам да те сакам“.
Неговиот пробив на сцената бил брз. Во летото 1965 година настапил на „Мелодије Јадрана“, а неговата песна од 1969 година, „Никогаш веќе нема да се вратиш“, му донела статус на ѕвезда. Синглот се продал во речиси 190 000 примероци и е втората најпродавана плоча на „Југотон“ за годината.
Со пет плочи во повеќе од 250 000 примероци, Ковач е најпродаваниот пејач на издавачката куќа во 1969 година.
Со неговата победа на Сплитскиот фестивал во 1971 година со песната „Ќе заплаче зората“, тој станува најпопуларниот пејач во Југославија. Истата година, имал сообраќајна несреќа во близина на Задар во која за малку ќе загинел, а за да ја покрие лузната на горната усна ги оставил мустаќите, кои потоа ќе станат негов заштитен знак.
Во следните две децении ги издал „Други ѝ ја расплетуваат косата, а јас ја сакам“, „Остана истата“, „Ако ме оставиш“, „Утре ме осудуваат“, „Веќе долго време не сум плачел“, „Ти си песната на мојата душа“.
Пет пати бил прогласен за пејач на годината, а во 1989 година, за личност на годината во Југославија. Глумел и во филм – во 1972 година со Раде Шербеџија во „Попладне на фазан“.
Деведесеттите години биле најтешкиот период за Ковач. Во 1992 година, неговиот шеснаесетгодишен син Еди починал во Загреб под нејасни околности, а по ова тој одржал голем концерт наречен „Ноќта на светците“ во „Пољуд“ во Сплит.
Покрај синот, во деведесеттите години ги загубил и мајка си и помладиот брат.
По неколку години борба со депресија, Мишо се застрелал во градите во Загреб во јануари 1999 година, но преживеал.
Се вратил со концерт во „Дом спортова“, снимил нови албуми и дуети со ќерка си Ивана, и повторно победил на Сплитскиот фестивал. Во 2012 година, тој ја добива наградата „Порин“ за животно дело.
