Во колумната за Дојче веле насловена „Македонскиот јазик во време и простор“, претседателот на МАНУ забележува дека македонскиот идентитет го црпи својот легитимитет од повеќевековните преданија, обичаи, колективна меморија, менталитет, препознатлив јазик, артикулирана свест за етно-културната посебност…
Претседателот на МАНУ, Љупчо Коцарев, во колумна за Дојче веле, ги коментира најновите превирања на релација Скопје-Софија околу јазикот и оценува дека одредени слоеви во двете општества созддаваат нетрпение и омраза.
Во колумната насловена „Македонскиот јазик во време и простор“, Коцарев посочува дека македонскиот јазик се формира многу пред формирањето на државата Македонија. За тоа, наведува, постојат бројни документи, но многу повеќе од тоа, фактот дека македонскиот идентитет го црпи својот легитимитет од повеќевековните преданија, обичаи, колективна меморија, менталитет, препознатлив јазик, артикулирана свест за етно-културната посебност, колективен интегритет, почит кон традиционалните религиски институции и наратив за припадноста на одреден географски и историски простор.
„Така на пример, во својата Автобиографија, Прличев ќе рече: ‘бев, како и денеска што сум уште, слаб во бугарскиот јазик’, уште еднаш потцртувајќи дека македонскиот и бугарскиот јазик, и тогаш, во втората половина на 19 век, се меѓусебно диференцирани. Таква е ситуацијата и денес, дури и уште понагласена е разликата, инаку зошто требаше да се преведуваат десетици/стотици книги од македонски на бугарски и од бугарски на македонски јазик“,
пишува Коцарев.
Автономистичкиот пристап кон македонскиот идентитет и правото на Македонците на сопствена држава, како што посочува претседателот на МАНУ, недвосмислено доаѓаат до израз во конститутивните акти на Македонското научно-литературно друштво во Санкт-Петерсбург, под раководство на Димитрија Чуповски, инаку близок соработник и на Крсте Мисирков. Поврзано со ова, а во согласност со воспоставената практика при основањето на нам соседни блиските академии, како што наведува, МАНУ треба да го чествува 28 ноември 1902 година, денот кога е формирано Македонско научно-литературно другарство во Санкт-Петербург, за ден кога се основа МАНУ.
„Во светот на науката, експериментот има два одговора, што зависи од тоа што е тоа звук. Ако одговорот е објективен (што подразбира надвор од нашата перцепција) и под звук се подразбираат механички бранови, нема потреба да бидеме таму, со поставување на уредни за мерење на брановите, може да се покаже дека дрвото кое паѓа предизвикува звук. Ако одговорот е поврзан со нас (и затоа е субјективен), па под звук се подразбираат вибрациите кои се генерираат во нашиот нервен систем, тогаш, на пустиот остров, паѓањето дрво нема да произведе звук. Во духот на овој одговор, и прашањето дали македонскиот јазик постои пред формирањето на македонската држава, има два одговори. Ако одговорот не зависи од нас, тогаш тој е потврден, не е возможно да се создаде јазик во еден момент, со актот на формирање на една национална држава. Македонскиот јазик постои од дамнина. Ако одговорот има субјективен карактер и зависи од перцепцијата на слушателот, тогаш тој ќе ги содржи, во зависност од слушателот, обете – и одречни/негативни, и афирмативни карактеристики. Единствена разлика е во тоа што, во вториот случај, тоа создава нетрпение и омраза меѓу и онака блиските народи, за што се виновни првенствено определени слоеви на обете држави, македонската и бугарската“,
пишува Коцарев во колумна за Дојче веле.
*поврзани вести: Заев: Отворањето на прашањето со Бугарија е заради политички цели
Каракачанов предлага Македонија и Бугарија да бараат во Грција да се подигне споменик на Гоце Делчев