Најголем дел од повредените, според докторите, имале изгореници на лицето, на шаката, на рацете и на грбот
Повредените веднаш биле прегледани од трауматолози, неврохирурзи, ренгенолози, интернисти. Анестезиолозитете имале брза реакција бидејќи кај пациентите немало само изгореници, туку и инхалациона дополнителна повреда, како интоксикација
Навремената проценка на изгорениците и итниот третман беа клучни за згрижувањето на повредените во првите часови по трагедијата во Кочани, рече директорката на Универзитетската клиника за пластична и реконструктивна хирургија, Јасмина Ѓорѓиевска на Меѓународната конференција за институционалните и клинички аспекти и решенија една година од пожарот во Кочани што викендов се оржува во Скопје.
По повикот во раните утрински часови на 16 март минатата година, Ѓорѓиевска вели дека за кратко време бил мобилизиран најголемиот тим од персоналот на Клиниката и веднаш се пристапило кон прием и тријажа на повредените.
Прво, како што рече, се правеле проценки за тоа кои делови од телата на повредените се изгорени и колкав е процентот на изгорена површина, колкава е нивната длабочина и дали постојат инхалациони повреди.
Најголем дел од повредените, додава дека имале изгореници на лицето, на шаката, на рацете и на грбот.
„Како пластичен хирург, утврдив дека кај повредените деца не беше запалена облеката, туку им беа изгорени површини што беа отворени, што биле во контакт со агенс, дали топлина, дали некоја супстанца што ги направила тие изгореници од втор, трет подлабок степен“,
вели Ѓорѓиевска.
Со тријажата и со брзата есхаротомија, според неа, многу од тие деца добиле шанса да им останат нивните раце, односно шаки во витална состојба.
Во таа насока, таа ја истакна и улогата на болниците во Кочани и Штип во првичното згрижување и транспортот на пациентите.
Во обраќањето, таа рече дека дел од повредените брзо губеле свест, поради што била потребна нивна реанимација.
Како значајна мерка што ја иницирала е означување на имињата и датумите на раѓање на телата на повредените, со цел нивна побрза идентификација и за побрз натамошен транспорт кон другите држави.
Изрази благодарност за поддршката од болницата „Папаниколау“ во Солун, која многу рано се вклучила во комуникацијата и помогнала со протоколи и документација за соодветен транспорт на пациентите во странство.
Според д-р Елизабета Обочки, пластичен и реконструктивен хирург во УК за Хируршки болести „Наум Охридски“, во рок од час и половина од трагедијата во Кочани, биле примени 30 пациенти со брза тријажа, 18 пациенти на Одделот за интензивно лекување и 11 пациенти на Одделот за детска и пластична хирургија и Одделот за урологија.
Повредените, како што рече, веднаш биле прегледани од трауматолози, неврохирурзи, ренгенолози, интерницисти.
„Имаше и внимателен и брз одговор на нашите анестезиолози бидејќи кај пациентите немаше само изгореници, туку и инхалациона дополнителна повреда, како интоксикација“,
кажа таа.
Проенките покажале дека кај пациентите имало длабоки изгореници од 7 до 40 отсто, а кај двајца пациенти се пристапило со итна фасциотомија. Кај десет пациенти, пак, се пристапило со итна ешаротомија.
Во наредните две недели, како што рече, Клиниката била центар за изгореници за 11 останати пациенти.
Упати благодарност до израелскиот тим пратен за помош на македонските лекари, кој, како што рече, вднаш пристапил со ензимски третман.
Со брзата рехабилитација, како што рече, постигнале нивните пациенти за еден месец да си заминат дома.
„За вратените тројца пациенти, се пристапи кон лекување со интензивно поставување на кожни трансплантати на останатите изгореници“,
рече д-р Обочки.
Во излагањето на конференцијата нагласи дека лекувањето на изгорениците бара брза реакција што може да спаси живот.
Директорот на Клиничката болница Штип, Влатко Захариев вели дека како најголема регионална болница во источниот дел од државата, го презела првиот удар по трагедијата во Кочани, а во првите шест часа примила околу 120 до 130 повредени.
Во првиот час, како што рече, биле формирани околу десет тимови кои што вршеле првична тријажа, поставување венска линија, инфузија, аналгетска и антибиотска терапија и преврска.
Пациентите, како што рече, потоа биле подготвувани за транспорт во координација со другите здравствени установи.