Наставничката раскажа и една случка во која Катја паднала при игра со другарките во училница. На прашањето зошто така постапила, девојчето одговорило дека кога татко ѝ ја удирал мајка ѝ, таа така паѓала. За настанот бил известен и училишниот психолог, кој остварил разговор и со девојчето и со мајката. На мајката Ивана и било укажано каде да се обрати при семејно насилство
Уште од почетокот на учебната година наставничките на првачето Катја биле запознаени за насилството во нејзиното семејство. За случајот бил известен и училишниот психолог кој дал насоки за следење на девојчето, рече одделенската наставничка на малата Катја, опишувајќи ги нејзиното однесување, контактите со мајката и таткото, како и настаните што му претходеле на 2 март, денот кога Ивана и Катја беа пронајдени мртви по пад од балкон во населбата Карпош.

Првите информации за проблемите во семејството на Катја, наставничката ги добила на првата родителска средба во септември, од бабата на девојчето.
„Ја си бев наставничка на Катја. Таа беше прваче. Со мајка и ги запознав на првиот училиштен ден, но при прием немаме контакти со родителите. Во првата седмица од септември имавме родителска средба каде ги запознавме родителите со програмата по која работиме. На оваа средба не беа присутни родителите на Катја, туку беше присутна нејзината баба, односно мајка на Ивана. По завршувањето на родителската, ја прашав зошто не се присутни родителите, по што таа почна да плаче и ми рече дека ќерка ѝ не била во состојба да дојде, бидејќи во семејството се случува семејно насилство од страна на таткото на Катја. Сепак, рече дека ќе ѝ пренесе детали од родителската“,
рече наставничката.
За случајот, како што вели таа, веднаш го известила училишниот психолог, кој дал насоки да се следи состојбата на ученичката.
Дополнително, алармот кај наставниот кадар се вклучил кога за време на детска игра, Катја рефлектирала сцени на насилство од нејзиниот дом, по што психологот остварил разговор со девојчето и нејзината мајка.
„Училишниот психолог ми даде насоки да ја следиме ученичката. По неколку дена, девојчињата во училница играа игра, при што забележав дека Катја падна на подот. Ги прашав дали играат некоја игра во вид на драматизација на некоја приказна, но Катја рече дека кога татко ѝ ја удирал мајка ѝ, така таа паѓала. Веднаш го известив психологот на училиштето и психологот разговараше со Катја. Девојчето кажало дека нејзините родители се разделени и дека таа живее со мајката. Мислам дека психологот ја повика Ивана на 16 септември, по што ми рече дека ѝ било укажано каде да се обрати при семејно насилство и ми рече да внимаваме на Катја“,
рече таа.
Во следниот период девојчето не покажувало знаци на вознемиреност или потиштеност.
Најчесто од училиште ја земало мајката и бабата. Таткото, пак, во една пригода влегол во училницата, а во друга ситуација дошол нервозен барајќи контакт од родител на друго дете, за кое рече дека ја задевало Катја.
„На почетокот кога ја учиме темата кој сум јас и моето семејство, Катја ја црташе само мајката на цртежите, кога ја прашав зошто само мајката, рече – јас сум со мама“,
кажа наставничката.
Во текот на следните месеци, како што вели, Катја се однесувала како и сите други деца, не покажувала потиштеност, не покажувала вознемиреност или затвореност.
„Беше отворена со сите ученици, изгледаше среќно, другаруваше со сите и не помисливме дека нешто се случува во семејството. Нејзините цртежи, еве, како наставник, кажувам дека беа ведри, со убави бои, лицата на луѓето што ги црташе беа насмеани, сонцето насмеано“,
сведочи таа.
Кон крајот на октомври, рече дека во училница влегол татко ѝ на Катја, а откако му кажала дека не е дозволено родители да влегуваат во училница, тој се претставил дека ѝ е татко на Катја.
„Девојчето кога го виде, се израдува, го поведе кон шкафчињата каде што стоеја нејзините работи на Катја, нејзиното катче беше уредно. По неколку минути влезе и Ивана и заедно си заминаа. Така беше сѐ до пред Нова година, ми се чини“,
вели наставничката.
Состојбата се променила пред новогодишните празници, кога бабата Љубица го информирала училиштето дека Ивана се вратила кај таткото на Катја, изразувајќи загриженост за нивната безбедност.
„Во првата недела од второто полугодие имавме родителска средба на која ги информираме родителите за постигнатиот успех на учениците и за тоа што следува. На родителската средба дојде Ивана, и за брзо си замина. Имав намера да разговарам со нејзе, но таа замина веднаш по завршувањето на родителската. Еднаш на земање од училиште, Ивана дојде со еден човек, не знаев кој е тој . Го спомнувам тој човек бидејќи дошол сам еднаш да ја земе Катја од училиште и колешката се јавила на Ивана за да ја праша дали да ја пушти Катја, на што Ивана одговорила оти е блиску до училиштето и ќе дојде да ја земе. Потоа, дошла Ивана заедно со таткото на Катја и тројцата заминале“,
посведочи таа.
Таа го опиша и последното доаѓање на Картја во училиште на кобниот 2 март. Рече дека тој ден девојчето било среќно, а наставата ја напуштило по завршувањето на часот по физичко образование, кога било земено од својата мајка.
„На 2 март на училиште ја донесе баба ѝ, мајката на Ивана. Учениците се испогушкаа со Катја, многу ја сакаа. Денот беше убав, излеговме во дворот, на што забележав дека Катја не ја носи ученичката униформа, па ја прашав каде ѝ е, рече дека не знае. Забележав дека носи елек и блуза, кои беа нови и стоеја етикетите на нив. Рече, вчера бевме на шопинг со мама, беше многу среќна“,
вели сведокот.
Потоа таа си заминала, а колешката ѝ се јавила во вечерните часови и вознемирено ѝ соопштила за случајот со Ивана и Катја.
„Колешката ми кажа дека дента Ивана ѝ се јавила околу 11.30 часот и ѝ рекла дека тој ден од училиште ќе ја земе нејзината мајка, но подоцна, околу 13.30 часот, Ивана била во училиштето, а учениците биле надвор на физичко, по завршувањето на часот физичко, Ивана ја зела Катја од училиште“,
заклучи наставничката.
